odbijacz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

odbijacz (język polski)[edytuj]

odbijacze (1.1)
odbijacz (1.1)
wymowa:
IPA[ɔdˈbʲijaʧ̑], AS[odbʹii ̯ač], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) żegl. elastyczny przedmiot mocowany na nabrzeżu lub na burcie statku w celu ochrony burty przed uszkodzeniem wskutek tarcia i zgniotu; zob. też odbijacz w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) odbojnik
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. odbijanie n, odbicie n, odbitka ż
czas. odbijać ndk., odbić dk., bić ndk., bijać dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. odbijać
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: