Przejdź do zawartości

nieufny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
IPA: [ɲɛˈwufnɨ], AS: [ńeufny], zjawiska fonetyczne: zmięk.epenteza ł 
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) niemający zaufania do kogoś lub czegoś, mający sceptyczne usposobienie[1]
(1.2) wyrażający niedowierzanie, świadczący o niedowierzaniu[2]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Jestem z natury nieufny, nie ufam nikomu.
składnia:
kolokacje:
(1.1) nieufny człowiekbyć nieufnym do kogoś
(1.2) nieufny wzrok / spojrzenie
synonimy:
(1.1) podejrzliwy, sceptyczny
(1.2) sceptyczny
antonimy:
(1.1) ufny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nieufność ż
przysł. nieufnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-2) pol. ufać[3]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „nieufny (wobec ludzi)” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „nieufny (stosunek)” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „nieufny” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.