prostować

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

prostować (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. wyprostować)

(1.1) nadawać czemuś nierównemu kształt prosty
(1.2) nadawać prosty kierunek
(1.3) fiz. przekształcać ze zjawiska zmieniającego się w czasie w stałe
(1.4) środ. skłaniać do posłuszeństwa

czasownik przechodni niedokonany (dk. sprostować)

(2.1) dokonywać korekty; usuwać pomyłki, wady

czasownik zwrotny niedokonany prostować się (dk. wyprostować się)

(3.1) stawać się prostym
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wyprostowywać, wygładzać, wyrównywać
(1.4) wychowywać
(2.1) korygować, poprawiać
(3.1) wyprężać się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. prosta ż, prostota ż, prostowanie n, prostownik mrz, prostactwo n, prostownica ż
czas. sprostować dk., wyprostować dk., wyprostowywać ndk.
przym. prostowniczy, prosty
przysł. prosto
przedr. prosto-
związki frazeologiczne:
prostować kości
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: