naśladowca

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

naśladowca (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba, która kogoś naśladuje, wzoruje się na kimś
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wegetarianizm to opcja, której naśladowcami przede wszystkim buddyści.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) imitator, odtwórca
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) epigon
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. naśladownictwo n, naśladowanie n
forma żeńska naśladowczyni ż
przym. naśladowczy, naśladowniczy
czas. naśladować
przysł. naśladowczo
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. naśladować + -ca
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: