epigon

epigon (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) książk. pejor. nietwórczy, pozbawiony oryginalności naśladowca wielkich, utalentowanych poprzedników; kontynuator nieaktualnych idei, prądów, stylów

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	epigon	epigoni / epigonowie
dopełniacz	epigona	epigonów
celownik	epigonowi	epigonom
biernik	epigona	epigonów
narzędnik	epigonem	epigonami
miejscownik	epigonie	epigonach
wołacz	epigonie	epigoni / epigonowie
depr. M. i W. lm: (te) epigony

przykłady:

(1.1) Olga, którą jeszcze w roku 1909 zaliczano do grona młodych, dobrze zapowiadających się malarek (…), po dziesięciu raptem latach znalazła się nagle pośród malarzy XIX-wiecznych, epigonów stylu, któremu wojna nie dała w pełni zaznać powodzenia i któremu nowa, powojenna publiczność nie okazywała już dawnego zainteresowania.

(1.1) Nie miał mistrzów, nie pozostawił ani uczniów, ani epigonów. W jego przypadku najbardziej trafnie sprawdza się stara chińska maksyma – być mistrzem to znaczy, być niepodobnym do nikogo.

(1.1) Jaworski wydaje się dziś jednak epigonem Witkacego, chociaż to nieprawda.

składnia:

(1.1) epigon + D. (kogo / czego)

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(1.1) prekursor

hiperonimy:

(1.1) naśladowca

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. epigonka ż, epigonizm m, epigoństwo n

przym. epigoński

przysł. epigońsko

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• węgierski: (1.1) epigon

źródła:

epigon (język czeski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) epigon

odmiana:

(1.1)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	epigon	epigoni / epigonové
dopełniacz	epigona	epigonů
celownik	epigonovi / epigonu	epigonům
biernik	epigona	epigony
wołacz	epigone	epigoni / epigonové
miejscownik	epigonovi / epigonu	epigonech
narzędnik	epigonem	epigony

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. epigonka, epigonství

przym. epigonský

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

epigon (język węgierski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) epigon

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: