miąższ

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

miąższ (język polski)[edytuj]

miąższ (1.1) owocu baobabu
wymowa:
‹miąsz›, IPA[mʲjɔ̃w̃ʃ], AS[mʹi ̯õũ̯š], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ą i → j  ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) miękka, wewnętrzna część czegoś, głównie owoców
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Dżdżystym rankiem gżegżółki i piegże, zamiast wziąć się za dżdżownice, nażarły się na czczo miąższu rzeżuchy i rzędem rzygały do rozżarzonej brytfanny.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. miąższość ż
przym. miąższowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł. *męzь lub prasł. *męzъ → 'mięsień, miąższ'[1]
uwagi:
(1.1) zobacz też: publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „miąższ” w: Poradnia językowa PWN.
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło miąższ w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.