marginalny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

marginalny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌmarʲɟĩˈnalnɨ], AS[marʹǵĩnalny], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) mniej ważny
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) To, o czym mówisz, to marginalna sprawa. Przejdź do konkretów.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) drugorzędny, trzeciorzędny, poboczny, uboczny, peryferyjny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. margines m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

marginalny (język dolnołużycki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) marginalny
odmiana:
(1.1) pisn|y, ~a, ~e, lm ~e
przykłady:
(1.1) Požycanje dolnoserbskich słowow do gornoserbskeje pisneje rěcy jo pak wostało marginalny zjawjenje.Zapożyczanie słów dolnołużyckich do górnołużyckiego języka literackiego pozostało zjawiskiem marginalnym.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: