pak

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: PAKPaKPakPak.päkkpąkþak

pak (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pak], AS[pak]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zob. pak lodowy
(1.2) zob. pak węglowy

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) D. lm od: paka

spójnik

(3.1) st.pol. tedy, zaś[1]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
zdrobn. paczek m
przym. pakowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) ang. pack (ice)[2]
(1.2) niem. Pechsmoła, pech < łac. pix, D. picissmola, żywica[2]
uwagi:
zob. też pak w Wikipedii
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: pak lodowy
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: pak węglowy
źródła:
  1. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 135.
  2. 2,0 2,1 Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.

pak (język czeski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

spójnik

(1.1) potem, więc, następnie, znowu
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
zob. pak
uwagi:
źródła:

pak (język dolnołużycki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

spójnik

(1.1) jednak
(1.2) pakpak alboalbo
odmiana:
(1.1) nieodm.
przykłady:
(1.1) Ionowe pśeplety wóźe milinu jano w škrjeńcu a w rozpušćonce. Njejsu to pak elektrony, kótarež wóźe milinu, ale rozpušćone iony.Jonowe struktury przewodzą prąd tylko stopione lub w roztworze. Nie elektrony jednak tym, co przewodzi prąd, lecz ( tym) rozpuszczone jony. (Wikipedia)
(1.2) Wiźaŕ jo nanoju wěšćił, buźo jogo syn pak wjeliki kral pak wjeliki swěty.Wróżbita wieszczył ojcu, że jego syn będzie albo wielkim królem, albo wielkim świętym. (Wikipedia)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) ale
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł. *pakъ
por. st.pol. pak „zaś, tedy”, czes. pak „potem, więc”, poł. păk „ale”, słń. pàk „ale”, serb./chorw. pâk, „ale”, ukr. пак „znowu”, bułg. пак „znowu”[1]
uwagi:
źródła:
  1. Heinz Schuster-Šewc, Historisch-etymologisches Wörterbuch der ober- und niedersorbischen Sprache, Budziszyn, Ludowe nakładnistwo Domowina, 1980–1989.

pak (esperanto (morfem))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

morfem

(1.1) pakować, paczka
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pochodne:
czas. paki, pakigi, pakiĝi, elpaki, enpaki, malpaki, enpakigi, enpakiĝi
rzecz. pako, pakado, pakaĵo, pakego, paketo, pakilo, pakumo, pakaĵaro, pakaĵujo, pakaĵvagono, valorpakaĵo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

pak (język holenderski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pɑk]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) pakiet
(1.2) garnitur
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pakket
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

pak (język turecki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) czysty
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w papierowych słownikach lub wiarygodnych słownikach online. Jeśli znasz turecki, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.

pak (język wilamowski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) paka[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pakaeż ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
por. niem. Pack
uwagi:
źródła:
  1. Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, s. 299, Kraków, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, 1909.