lakrymator

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

lakrymator (język polski)[edytuj]

użycie lakrymatorów (1.1)
wymowa:
IPA[ˌlakrɨ̃ˈmatɔr], AS[lakrỹmator], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. związek chemiczny z podgrupy drażniących bojowych środków trujących, nazywanej lakrymatorami, działający drażniąco na oczy i drogi oddechowe powodując silne łzawienie; zob. też lakrymatory w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Chloroacetofenon i chloropikryna lakrymatorami.
składnia:
kolokacje:
(1.1) użyć lakrymatora • zastosować lakrymator • posłużyć się lakrymatorem
synonimy:
(1.1) gaz łzawiący
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. lakrymologia ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. lacrimałza[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło lakrymatory w: Słownik wyrazów obcych, red. Jan Tokarski, s. 416, Warszawa, PWN, 1980, ISBN 83-01-00521-1.