kpić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kpić (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) odnosić się z lekceważeniem, żartować, wyśmiewać, drwić
odmiana:
(1.1) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Gombrowicz kpi sobie z jej oficjalnej reprezentacji i ze środowiska rodaków, zastygłych w sarmackiej mentalności, obyczaju i ceremonialności[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) szydzić
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kpina ż, kpienie n, kpiarz m, kpiarstwo n, kiep m/mrz/mos
przym. kpiarski, kpiący
przysł. kpiarsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Tadeusz Drewnowski, Próba scalenia : obiegi, wzorce, style : literatura polska 1944-1989, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.