koronować

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

koronować (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. ukoronować)

(1.1) przekazywać uroczyście najwyższą władzę poprzez nakładanie korony na głowę przyszłego panującego
(1.2) pot. wkładać komuś diadem, koronę albo wieniec na znak jego zwycięstwa
(1.3) przen. stanowić górną część czegoś

czasownik zwrotny koronować się (dk. ukoronować się)

(2.1) stawać się władcą poprzez akt koronacji
(2.2) zostać wyróżnionym lub wyróżniać się
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) koronowana głowa
synonimy:
(1.3) wieńczyć
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. ukoronować
rzecz. korona ż, koronacja ż, koronka ż, koruna ż, koronowanie n
przym. koronny, koronacyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: