kontrolować

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kontrolować (język polski)[edytuj]

sędzia kontroluje (1.1) buty zawodników
wymowa:
IPA[ˌkɔ̃ntrɔˈlɔvaʨ̑], AS[kõntrolovać], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) dokonywać kontroli; sprawdzać, czy coś działa sprawnie (lub tak jak powinno); weryfikować
odmiana:
(1.1) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Żeglugę morską kontrolowały niemal w całości wielkie spółki okrętowe[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kontrola ż, kontrolka ż, kontroler m, kontrolerka ż, kontrolowanie n, skontrolowanie n
czas. skontrolować dk.
przym. kontrolny, kontrolerski
przysł. kontrolnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Janusz Pajewski, Historia powszechna 1871-1918, 1994, Narodowy Korpus Języka Polskiego.