konik polny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

konik polny (język polski)[edytuj]

konik polny (1.1)
konik polny (1.2)
wymowa:
IPA[ˈkɔ̃ɲik ˈpɔlnɨ], AS[kõńik polny], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

związek frazeologiczny, fraza rzeczownikowa, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ent. pot. owad z rodzaju konik; zob. też konik w Wikipedii
(1.2) ent. pot. owady przypominające pasikonika lub szarańczę; zob. też konik polny w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Od czasu do czasu spod nóg Madzi wyskoczył konik polny albo powitała słowami: „niech będzie pochwalony”, baba niosąca płachtę zielska.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) pasikonik
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1-2) zobacz też: Indeks:Polski - Owady
tłumaczenia:
źródła:
  1. B. Prus: Emancypantki