kondensacja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kondensacja (język polski)[edytuj]

wymowa:
?/i, IPA[ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsaʦ̑ʲja], AS[kõndẽũ̯sacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.samogł.+n/m+szczelin.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) fiz. przejście ze stanu gazowego w ciecz lub w ciało stałe
(1.2) meteorol. powstawanie chmur
(1.3) chem. reakcja chemiczna, w której substraty łączą się ze sobą, tworząc większą od nich cząsteczkę produktu głównego, i jedną lub więcej małych cząsteczek produktu ubocznego
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kondensator m, kondensat m, skondensowanie n
czas. kondensować ndk., skondensować dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „kondensacja” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.