Przejdź do zawartości

klucz francuski

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

klucz francuski (język polski)

[edytuj]
klucz francuski (1.1)
wymowa:
IPA: [ˈklut͡ʃ frãnˈt͡susʲci], AS: [kluč frãncusʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal. ⓘ
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) techn. klucz z regulowanym rozstawem szczęk uchwytu; zob. też klucz francuski w Wikipedii
odmiana:
(1.1) związek zgody;
 
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mianownikklucz francuskiklucze francuskie
dopełniaczklucza francuskiegokluczy francuskich
celownikkluczowi francuskiemukluczom francuskim
biernikklucz francuskiklucze francuskie
narzędnikkluczem francuskimkluczami francuskimi
miejscownikkluczu francuskimkluczach francuskich
wołaczkluczu francuskiklucze francuskie
przykłady:
(1.1) Prosty sposób na większość śrub zabezpieczających sprowadza się do użycia kawałka metalu, który da się wetknąć w wewnętrzną część śruby oraz klucza francuskiego lub też zwykłych kombinerek: wciskamy metal w śrubę, łapiemy kluczem francuskim i odkręcamy[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pot. francuz; gw. (Górny Śląsk) szwed
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) narzędzie
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=klucz_francuski&oldid=8838420”