kombinerki

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kombinerki (język polski)[edytuj]

kombinerki (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) techn. narzędzie ręczne, rodzaj szczypiec o uniwersalnym zastosowaniu; zob. też kombinerki w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) szczypce
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kombinacja ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Rzeczownik ten łączy się z liczebnikami zbiorowymi („dwoje kombinerek”, „troje kombinerek”); może też łączyć się z rzeczownikiem „para” razem z liczebnikiem głównym („dwie pary kombinerek”, „trzy pary kombinerek”). Łączenie go bezpośrednio z samym liczebnikiem głównym („dwie kombinerki”, „trzy kombinerki”) jest błędne[1].
Wariant „kombinierki” jest niepoprawny[1].
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Hasło kombinerki w: Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Andrzej Markowski, s. 412, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2004, ISBN 978-83-01-14198-1.