dowcip

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dowcip (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈdɔfʲʨ̑ip], AS[dofʹćip], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Krzysiek, opowiedz jakiś dowcip; rozruszamy towarzystwo.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) żart, kawał, wic, anegdota
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dowcipniś m, dowcipkowanie n
zgrub. dowcipas m
czas. dowcipkować ndk.
przym. dowcipny
przysł. dowcipnie
związki frazeologiczne:
dowcip póty miły, póki cudzym kosztem
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: