karnacja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

karnacja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[karˈnaʦ̑ʲja], AS[karnacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) koloryt skóry człowieka
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) jasna / ciemna / śniada karnacja • mieć jasną / ciemną / śniadą karnację • pasować do jasnej / ciemnej / śniadej karnacji
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) cera
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. inkarnacja f, reinkarnacja f, inkarnatka f, karneol m
przym. karnacyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) franc. carnationpłeć, koloryt ciała < wł. carnagionekolor ciała < wł. carneciało < carnis D. lp od łac. caromięso[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło karnacja w: Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.