jon

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: JonJoonjoonJónjónjön

jon (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[jɔ̃n], AS[i ̯õn], zjawiska fonetyczne: nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) fiz.  chem.  atom lub grupa atomów posiadająca ładunek elektryczny (ujemny lub dodatni); zob.  też jon w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Jon hydroksylowy jest anionem, czyli ma ładunek ujemny.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  jonizacja f 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: kationanion
tłumaczenia:
źródła:

jon (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) fiz.  chem.  jon[1]
odmiana:
(1.1) en jon, jonen, joner, jonerna
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 228, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.