jesionka

jesionka (język polski)

wymowa:

IPA: [jɛ̇ˈɕɔ̃nka], AS: [i ̯ėśõnka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• -nk-  ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kraw. ciepły, zwykle wełniany płaszcz

(1.2) pot. żart. trumna

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) D. lp od: jesionek

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	jesionka	jesionki
dopełniacz	jesionki	jesionek
celownik	jesionce	jesionkom
biernik	jesionkę	jesionki
narzędnik	jesionką	jesionkami
miejscownik	jesionce	jesionkach
wołacz	jesionko	jesionki

przykłady:

(1.1) Wygolony aż do siności, niziutki i absolutnie kwadratowy mężczyzna w okularach w rogowej oprawie, w nowiuteńkim, nie wymiętym jeszcze kapeluszu bez zacieków na wstążce, w jesionce lila i w rudych rękawiczkach glace stał przy ladzie i myczał coś rozkazująco.

(1.2) Za płotem chcą mieć zieleń i spokój. Spokój to będziecie mieć dopiero w drewnianej jesionce (…).

składnia:

kolokacje:

(1.2) drewniana jesionka

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. jesień ż, jesiennienie n, jesieniara ż

czas. jesiennieć ndk.

przym. jesienny

przysł. jesiennie

związki frazeologiczne:

drewniana jesionka • sosnowa jesionka

etymologia:

pol. jesień + -ka

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) overcoat
• wilamowski: (1.1) hiewystmaontuł

źródła: