jęczmień

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

jęczmień (język polski)[edytuj]

jęczmień (1.2)
jęczmień (1.3)
jęczmień (1.4)
wymowa:
IPA[ˈjɛ̃n͇ʧ̑mʲjɛ̇̃ɲ], AS[i ̯ṇčmʹi ̯ė̃ń], zjawiska fonetyczne: zmięk.udziąs.podw. art.nazal.asynch. ę i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bot. Hordeum L.[1], rodzaj roślin zbożowych z rodziny wiechlinowatych; zob. też jęczmień w Wikipedii
(1.2) bot. roślina z rodzaju (1.1)
(1.3) spoż. ziarno z nasion rośliny (1.1)
(1.4) med. torbielowata infekcja powieki; zob. też jęczmień (choroba) w Wikipedii
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) roślina, zboże
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. jęczmyk m, Jęczmieniszki nm.-os., jęczmieniowe nm.-os.
przym. jęczmienny
związki frazeologiczne:
deszcz na świętego Wita, źle na jęczmień, źle na żytajak się za siewnikiem kurzy, to jęczmień rośnie aż się burzyświęty Stanisław len sieje, Zofia konopie, a Urban jęczmień i owies każe kończyć chłopiekto sieje jęczmień na Urbana, będzie pił piwo z dzbana
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
tłumaczenia:
źródła:
  1. zob. też Hordeum w katalogu gatunków