jęczmień

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

jęczmień (język polski)[edytuj]

jęczmień (1.2)
jęczmień (1.3)
jęczmień (1.4)
wymowa:
IPA[ˈjɛ̃n͇ʧ̑mʲjɛ̇̃ɲ], AS[i ̯ṇčmʹi ̯ė̃ń], zjawiska fonetyczne: zmięk. udziąs. podw. art. nazal. asynch. ę  i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bot.  Hordeum L.[1], rodzaj roślin zbożowych z rodziny wiechlinowatych; zob.  też jęczmień w Wikipedii
(1.2) bot.  roślina z rodzaju (1.1)
(1.3) spoż.  ziarno z nasion rośliny (1.1)
(1.4) med.  torbielowata infekcja powieki; zob.  też jęczmień (choroba) w Wikipedii
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) roślina, zboże
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  jęczmyk m , Jęczmieniszki nm.-os. , jęczmieniowe nm.-os. 
przym.  jęczmienny
związki frazeologiczne:
deszcz na świętego Wita, źle na jęczmień, źle na żytajak się za siewnikiem kurzy, to jęczmień rośnie aż się burzyświęty Stanisław len sieje, Zofia konopie, a Urban jęczmień i owies każe kończyć chłopiekto sieje jęczmień na Urbana, będzie pił piwo z dzbana
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
tłumaczenia:
źródła:
  1. zob.  też Hordeum w katalogu gatunków