intendent

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

intendent (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pracownik administracyjny zarządzający sprawami gospodarczymi, zaopatrzeniem, wypłatami czy budynkami
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Prawdziwą uroczystością w tem kółku, było pojawienie się znakomitego Turgota, gdy ten przyjeżdżał do Paryża z prowincyi, z Limuzynu, którego był intendentem, czyli gubernatorem[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zawiadowca, rządca, główny nadzorca
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. intendentura ż, nadintendent mos
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. intendisdozorujący
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słowo R.18, nr 176 (3 sierpnia 1899), s. 2.