instrumentalista

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

instrumentalista (język polski)[edytuj]

instrumentalista (1.1)
wymowa:
IPA[ˌĩw̃strũmɛ̃ntaˈlʲista], AS[ĩũ̯strũmẽntalʹista], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.samogł.+n/m+szczelin.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) muz. muzyk, grający na instrumencie
(1.2) filoz. pragmatyk wyznający instrumentalizm
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Instrumentalista wybrał wiolonczelę, jako najbardziej odpowiedni instrument.
składnia:
kolokacje:
(1.1) multiinstrumentalista
synonimy:
antonimy:
(1.1) wokalista
hiperonimy:
(1.1) muzyk
hiponimy:
(1.1) akordeonista, harmonista, cymbalista, flecista, gitarzysta, harfista, klarnecista, kontrabasista, klawesynista, klawiszowiec, organista, perkusista, pianista, puzonista, saksofonista, skrzypek, trębacz, wiolonczelista
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. instrumentacja ż, instrument m, instrumentarium n, instrumentalizm m, instrumentalizowanie n, instrumentariuszka ż, zinstrumentalizowanie n
forma żeńska instrumentalistka ż
przym. instrumentalny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) niem. Instrumentalist[1]
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło instrumentalista w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.