instrumentariuszka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

instrumentariuszka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌĩw̃strũmɛ̃ntarʲˈjuʃka], AS[ĩũ̯strũmẽntarʹi ̯uška], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.samogł.+n/m+szczelin.akc. pob.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pielęgniarka asystująca przy operacji, pomagająca przy jej przygotowaniu
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. instrument m, instrumencik m, instrumentacja ż, instrumentalista m, instrumentalistka ż, instrumentarium n, instrumentalizm m, instrumentalizacja ż, instrumentalizowanie n, zinstrumentalizowanie n
forma męska instrumentariusz m
czas. zinstrumentalizować dk., instrumentalizować ndk.
przym. instrumentalny, instrumentacyjny, instrumentalnie
przysł. instrumentalnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: