hungaryzm

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

hungaryzm (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[xũŋˈɡarɨsm̥], AS[χũŋgarysm̦], zjawiska fonetyczne: wygł.nazal.-nk- 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz. wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka węgierskiego; zob. też hungaryzm w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) hungaryzmy w języku polskim / w języku słowackim
synonimy:
(1.1) madziaryzm[2][3]
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) zapożyczenie
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. hungarystyka ż, hungarysta mos, hungarystka ż, hungaryzacja ż
przym. hungarystyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. HungariWęgrzy[4][5]
uwagi:
(1.1) por. madziaryzm
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Językoznawstwo
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „-zmie” wymawia się alternatywnie jako „-zmie” albo „-źmie”.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło madziaryzm w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło madziaryzm w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4. Hasło hungaryzm w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.
  5. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło hungaryzm w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.