Węgier

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: węgier

Węgier (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈvɛ̃ŋʲɟɛr], AS[vŋʹǵer], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ę 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek narodowości węgierskiej, obywatel Węgier[1], mieszkaniec Węgier[1]

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) D. od: Węgry
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W 1956 r. Węgrzy zorganizowali powstanie przeciwko Związkowi Radzieckiemu.
(2.1) Marysia wróciła właśnie z Węgier.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pot. Madziar
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Węgry nmos, węgierszczyzna ż, węgierskość ż, węgierski mrz, węgierskie n, węgier mos/mzw, węgrzyn mos/mzw, węgrzynek mos/mzw, węgierka ż
forma żeńska Węgierka ż
przym. węgierski
związki frazeologiczne:
przysłowia: Polak, Węgier – dwa bratanki, i do szabli, i do szklanki
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło Węgier w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.