Przejdź do zawartości

hojność

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

hojność (język polski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co hojne; cecha tych, którzy hojni
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Chciwość pociąga mnie znacznie bardziej, niż hojność.
składnia:
(1.1) hojność + D.
kolokacje:
synonimy:
(1.1) szczodrość, szczodrobliwość
antonimy:
(1.1) skąpstwo, chytrość, sknerstwo
hiperonimy:
(1.1) cecha
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. hojny
przysł. hojnie, hojno
związki frazeologiczne:
kto się zbytecznie hojnością unosi, sam potem często o jałmużnę prosi
etymologia:
(1.1) pol. hojny + -ość
uwagi:
Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[1]. Inne słowniki (np.: Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego[2], Uniwersalny słownik języka polskiego[3]) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „hojność” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „hojność” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.