szczodrość

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

szczodrość (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk. cecha tego, co szczodre; cecha tych, którzy szczodrzy
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
(1.1) szczodrość + D.
kolokacje:
synonimy:
(1.1) hojność, szczodrobliwość; daw. szczodrota
antonimy:
(1.1) skąpstwo, chytrość, sknerstwo
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. szczodrobliwość ż, szczodrota ż, szczodrak m, szczodrzeniec m
przym. szczodry, szczodrobliwy, szczodraczy
przysł. szczodrze, szczodrobliwie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. szczodry + -ość
uwagi:
(1.1) Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[1]. Inne słowniki (np.: Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego[2], Uniwersalny słownik języka polskiego[3]) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło szczodrość w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło szczodrość w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.