habitus

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Habitus

habitus (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) ogół właściwości osobnika, które składają się na jego wygląd i zachowanie; zob. też habitus w Wikipedii
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. habituacja ż, kohabitacja ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. habitus < łac. habere
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

habitus (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/ˈabitus/
podział przy przenoszeniu wyrazu: ha•bi•tus
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) biol. habitus
odmiana:
(1.1) nieodm., lp habitus; lm habitus
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) aspetto, carattere, morfologia
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. habitus < łac. habere
uwagi:
źródła: