Przejdź do zawartości

gryzoń

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
, IPA: [ˈɡrɨzɔ̃ɲ], AS: [gryzõń], zjawiska fonetyczne: nazal.
podział przy przenoszeniu wyrazu: gryzoń
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ssak z rzędu Rodentia, którego wyróżnia para ciągle wzrastających siekaczy; zob. też gryzonie w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Chomik jest gryzoniem.
(1.1) Niczym podziemny gryzoń wykopał sobie kilka tuneli, które prowadziły do trzech siedlisk[1].
(1.1) W wielu miastach populacja tych gryzoni przewyższa ilość mieszkańców danej aglomeracji[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) ssak
hiponimy:
(1.1) bóbr, badylarka, bobak, chomik, jeżozwierz, kapibara, królik, leming, mysz, nornica, nornik, nutria, świnka morska, świstak, orzesznica, piżmak, polatucha, suseł, szczur, szynszyla, wiewiórka, zając[3]
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gryz m, gryzak m, gryzonie nmos, gryzienie n
czas. gryźć ndk., ugryźć dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. gryźć[4] (ze względu na fakt, że te zwierzęta podgryzają rośliny), ros. грызун[4]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Daniel Odija, Kronika umarłych, Warszawa 2010, ISBN 978-83-7414-488-9.
  2. Janusz Krzeszowski, Szczury atakują miasto, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2006-10-25, ISSN 1732-5102.
  3. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
  4. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „gryzoń” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.