gryzoń

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

gryzoń (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈɡrɨzɔ̃ɲ], AS[gryzõń], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ssak z rzędu Rodentia, którego wyróżnia para ciągle wzrastających siekaczy; zob. też gryzonie w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Chomik jest gryzoniem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) ssak
hiponimy:
(1.1) bóbr, badylarka, bobak, chomik, jeżozwierz, kapibara, królik, leming, mysz, nornica, nornik, nutria, świnka morska, świstak, orzesznica, piżmak, polatucha, suseł, szczur, szynszyla, wiewiórka, zając[1]
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gryz m, gryzak m, gryzonie nmos, gryzienie n
czas. gryźć ndk., ugryźć dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. gryźć (ze względu na fakt, że te zwierzęta podgryzają rośliny)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.