siekacz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

siekacz (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) stomat. anat. przedni ząb służący do odgryzania kęsów pokarmu
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) ząb
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. siekanka ż, sieczka ż, siekanina ż, siekanie n, posiekanie n, siekaniec m, sieczkarnia ż
czas. siekać ndk., posiekać dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: