nornica

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

nornica (język polski)[edytuj]

nornica (1.1)
wymowa:
IPA[nɔrʲˈɲiʦ̑a], AS[norʹńica], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zool. drobny, pospolity gryzoń półkuli północnej, prowadzący głównie nocny tryb życia
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nornica zamieszkuje prawie wszystkie typy lasów.
składnia:
kolokacje:
(1.1) nornica ruda
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) gryzoń
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nora ż, norka ż, norki nmos
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
tłumaczenia:
źródła: