geminata

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

geminata (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌɡɛ̃mʲĩˈnata], AS[gmʹĩnata], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. podwojona spółgłoska w wyrazie[1]
odmiana:
(1.1) lp gemina|ta, ~cie, ~tę, ~tą, ~cie, ~to; blm[1] lub lm[2] ~ty, ~t, ~tom, ~ty, ~tami, ~tach, ~ty
przykłady:
(1.1) Geminata występuje w wyrazach: „allegro”, „buddyzm”, „libretto” i „wanna”.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. geminacja
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. geminatapodwojona, powtórzona
uwagi:
(1.1) zobacz też: Kategoria:Wymowa polska - geminata
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Hasło geminata w: Wielki słownik wyrazów obcych, praca zbiorowa, pod red. Mirosława Bańki, s. 438, Warszawa, PWN, 2008, ISBN 978-83-01-14455-5.
  2. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło geminata w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.