Przejdź do zawartości

geminata

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

geminata (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˌɡɛ̃mʲĩˈnata], AS: [gẽmʹĩnata], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob. ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. podwojona spółgłoska w wyrazie[1]; zob. też geminata w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Geminata występuje w wyrazach: „allegro”, „buddyzm”, „libretto” i „wanna”.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. geminacja ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. geminata → podwojona, powtórzona
uwagi:
(1.1) zobacz też: Kategoria:Wymowa polska - geminata
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Hasło „geminata” w: Wielki słownik wyrazów obcych, praca zbiorowa, pod red. Mirosława Bańki, PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-14455-5, s. 438.