Przejdź do zawartości

garować

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

garować (język polski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) kulin. o cieście: rosnąć, powiększać swoją objętość wskutek pozostawienia na pewien czas[1][2]
(1.2) gw. (Poznań) spać[3]
(1.3) przestęp. przebywać w więzieniu, odsiadywać wyrok, odbywać karę jako osadzony
(1.4) żegl. o wietrze: dąć z ukosa, skośnie; również ustawiać reje z żaglami do takiego kierunku wiatru[1]
odmiana:
(1.1-3) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Pączki trzeba zawsze garować w cieple.
(1.2) Będziesz do południa garował?! Też bym chciała garować tyle co ty.
(1.3) Zbychowi, który za damski chuj garuje już prawie dwa roki, zostały do odsiadki ledwie trzy miechy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.3) kiblować
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. garowanie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) niem. gärenfermentować, musować, burzyć się[1][4]
(1.4) niderl. geeren[1] < niderl. geerskos
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: rosnąć
źródła:
  1. 1 2 3 4 Słownik wyrazów obcych, red. Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1999, ISBN 83-01-11487-8.
  2. Stefan Wyrębski, O potrzebie polszczenia słownictwa technicznego, „Poradnik Językowy” nr 1/1948, s. 16.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „garować” w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Anna Piotrowicz, Małgorzata Witaszek-Samborska, O żywotności zapożyczeń niemieckich w gwarze miejskiej Poznania, „Gwary dziś. Rocznik poświęcony dialektologii słowiańskiej”, 7, Poznań: Wydawnictwo Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, 2015, s. 211, DOI: 10.14746/gd.2015.7.16.