małomówność

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

małomówność (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odprzym. cecha tego, co jest małomówne; cecha tych, którzy małomówni
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
(1.1) małomówność + D.
kolokacje:
synonimy:
(1.1) burkliwość, milczkowatość, milkliwość, mrukliwość, mrukowatość[1]
antonimy:
(1.1) gadatliwość
hiperonimy:
(1.1) cecha
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. małomówny
przysł. małomównie
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. małomówny + -ość
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.