gąszcz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

gąszcz (język polski)[edytuj]

gąszcz (1.1)
wymowa:
IPA[ɡɔ̃w̃ʃʧ̑], AS[gõũ̯šč], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ą  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub żeński[1]

(1.1) gęste skupienie drzew lub krzewów[2]
(1.2) kulin. gęsty sos pochodzenia indyjskiego, owocowo-warzywny, na bazie octu lub wina, często z dodatkiem rodzynek, śliwek lub fig
(1.3) przen. nieuporządkowane zbiorowisko przedmiotów, osób, faktów, zjawisk
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.3) gąszcz przepisów
synonimy:
(1.1) gęstwina
(1.2) czatnej, chutney
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gęstość ż, gęstwina ż, gęstnienie n, gąszczak m, Gąszczówka ż, Gąszcze nmos, gąszczyk m, Gąszczyk m, gąszczaki nmos, zagęstnik mrz
czas. zagęścić, gęstnieć ndk.
przym. gęsty, gęstawy
przysł. gęsto, gęstawo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa, 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło gąszcz w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.