eminencja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

eminencja (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) tytuł przysługujący kardynałom, wielkiemu mistrzowi Zakonu Maltańskiego, niektórym patriarchom i metropolitom prawosławnym, w Polsce również prymasowi; zob. też eminencja w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) Wasza Eminencjo • Jego Eminencja
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. eminentny
związki frazeologiczne:
szara eminencja
etymologia:
łac. eminentiawyniosłość
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: