dziecinnie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dziecinnie (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przysłówek

(1.1) w sposób charakterystyczny dla dziecka
(1.2) naiwnie, niepoważnie
odmiana:
przykłady:
(1.1) Uważa, że chłopcy zachowują się dziecinnie, a ich zamiłowanie do zabawek i komiksów jest żałosne.[1]
(1.1) To zadanie okazało się dziecinnie proste.
(1.2) Często zachowuje się dziecinnie, ale w rzeczywistości ma poważne podejście do ważnych spraw.[2]
składnia:
kolokacje:
(1.1) dziecinnie prosty
synonimy:
(1.2) infantylnie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. dziecinnieć ndk., zdziecinnieć dk.
przym. dziecinny, dzieciaty
rzecz. dzieciństwo n, Dzieciątko n, dziecina ż, dziecinka ż, dziecinność ż, dziecko n
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. dziecinny + -nie
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: