disperato

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

disperato (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/di.spe.ˈra.to/
znaczenia:

czasownik, forma fleksyjna

(1.1) imiesłów czasu przeszłego (participio passato) od: disperare

przymiotnik

(2.1) zdesperowany, zrozpaczony
(2.2) desperacki, beznadziejny, rozpaczliwy

rzeczownik, rodzaj męski

(3.1) desperat, człowiek zrozpaczony
(3.2) desperat, szaleniec, wariat
(3.3) pot. dziad, golec, biedak
odmiana:
(2.1-2) lp disperato m, disperata ż; lm disperati m, disperate ż
(3.1-3) lp disperato; lm disperati
przykłady:
(2.1) Luca è disperato e ha le idee confuse. Aiutalo!Łukasz jest zdesperowany i ma mętlik w głowie. Pomóż mu!
składnia:
kolokacje:
(2.2) alla disperatarozpaczliwiedolore disperatorozpaczliwy bóltentativo disperatodesperacka próba
(3.2) lavorare come un disperatopracować jak szaleniec
synonimy:
(2.1) infelice, angosciato, affranto, prostrato
(3.3) miserabile, disgraziato, squattrinato, spiantato
antonimy:
(2.1) felice, ottimista
(3.3) benestante
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. disperanza ż, disperata ż, disperazione ż
czas. disperare, disperarsi
przysł. disperatamente
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. disperare
uwagi:
źródła: