czworokąt

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

czworokąt (język polski)[edytuj]

czworokąty (1.1)
wymowa:
IPA[ʧ̑fɔˈrɔkɔ̃nt], AS[čforokõnt], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ą post. utr. dźw. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) geom. wielokąt mający cztery boki; do czworokątów należą m.in. trapezy, deltoidy, romby, kwadraty, prostokąty, równoległoboki; zob. też czworokąt w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W dowolnym czworokącie wpisanym w okrąg iloczyn długości przekątnych równy jest sumie iloczynów długości przeciwległych boków. (twierdzenie Ptolemeusza)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) czworobok
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) wielokąt
hiponimy:
(1.1) równoległobok, kwadrat, prostokąt, romb, romboid, trapez
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. czworokątny
rzecz. czworokącik mrz
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. czworo + kąt
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: