plantacja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

plantacja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[plãnˈtaʦ̑ʲja], AS[plãntacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) obszar zajęty pod uprawę na wielką skalę jednej rośliny o znaczeniu przemysłowym
(1.2) gospodarstwo rolne specjalizujące się w uprawie rośliny na skalę przemysłową
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.2) Brazylia znana jest między innymi z ogromnych plantacji kawy.
składnia:
kolokacje:
(1.1) plantacja kawy / herbaty / bawełny
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. planty nmos, plant mrz, plantator mos
przym. plantacyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. plantation[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.