biało

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

biało (język polski)[edytuj]

biało (1.1)
wymowa:
IPA[ˈbʲjawɔ], AS[bʹi ̯au̯o], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

przysłówek sposobu

(1.1) od: biały
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) czarno
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. biel ż, bielik m, bielidło n, bielenie n, pobielenie n, bielica ż, Bielice nmos, białość ż, bielak mzw
czas. bielić ndk., pobielić dk.
przym. białawy, biały, bialski, bielicki
związki frazeologiczne:
każdy wie, że pod brudem biało
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: