combo

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

combo (użycie wyrazu obcego w języku polskim)[edytuj]

wymowa:
‹kombo›
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) urządzenie pełniące dwojaką funkcję
(1.2) pot. kumulacja wydarzeń dobrych lub nieprzyjemnych
(1.3) środ. sport. w kolarstwie przełajowym zsiadanie, bieg, a następnie ponowne wsiadanie na rower[1]
(1.4) środ. wśród użytkowników gier wideo kombinacja zagrań, dzięki której otrzymuje się więcej punktów, bonus itd., np. sekwencja ciosów
odmiana:
przykłady:
(1.2) Ale miałem dziś combonajpierw poślizgnąłem się w kuchni i upadłem, a potemgdy wstawałemuderzyłem głową o otwartą szafkę.
(1.2) Mój narzeczony trafił wczoraj comborano znalazł na chodniku dychę, a wieczorem dostał od kumpla grę, o której marzył.
składnia:
kolokacje:
(1.2) mieć / trafić combo
synonimy:
(1.4) kombo, kombos
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.3) rzecz. kombos[1]
związki frazeologiczne:
etymologia:
ang. combo[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 Stefan Wiertlewski, Grindowanie na pegach, czyli o zapożyczeniach angielskich w socjalnej odmianie języka, w: Język. Komunikacja. Informacja 1/2006 pod red. P. Nowaka i P. Nowakowskiego, s. 71.

combo (język angielski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) muz. niewielki zespół muzyków jazzowych
(1.2) pot. kombinacja
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) combination
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: