kumulacja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kumulacja (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nagromadzenie / skupienie się czegoś w jednym miejscu; t. sumowanie działań, doświadczeń itp.[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Kumulacja rtęci w biologicznym łańcuchu wodnym jest największa w rybach[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) akumulacja
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kumulowanie n, skumulowanie n
czas. kumulować ndk., skumulować dk.
przym. kumulacyjny, kumulatywny
przysł. kumulatywnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło kumulacja w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Człowiek i nauka, Wiedza Powszechna, 1976.