dwojaki

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dwojaki (język polski)[edytuj]

dwojaki (2.1)
wymowa:
IPA[dvɔˈjäci], AS[dvoi ̯äḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art. wymowa ?/i
znaczenia:

liczebnik wieloraki

(1.1) taki, który ma dwa typy, dwie postaci, odmiany, formy

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(2.1) daw. naczynie o dwóch osobnych komorach połączonych uchem; zob. też dwojaki w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) W małżeństwie tym widziałam dwojaką korzyść.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przysł. dwojako
rzecz. dwojaczki nmos, podwajanie n, zdwajanie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: jednorakidwojakitrojakiczworakipięciorakisześciorakisiedmiorakiośmiorakidziewięciorakidziesięcioraki
tłumaczenia:
źródła:
  1. E. Orzeszkowa, Pamiętnik Wacławy, Warszawa, S. Lewental, 1884.