clamo

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

clamo (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈkla.mo]
znaczenia:

czasownik, forma fleksyjna

(1.1) 1. os. lp (yo) czasu teraźniejszego (presente) trybu oznajmującego (indicativo) od clamar
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

clamo (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) wołać, krzyczeć, wzywać
(1.2) głosić, przemawiać donośnie
odmiana:
(1.1) clāmo, clāmāre, clāmavi, clāmatum (koniugacja I)
przykłady:
(1.1) De profundis clamavi ad te, DomineZ głębokości wołałem do Ciebie, Panie. (Ps 130, 1)[1]
(1.2) Si hi tacuerint, lapides clamabunt.Jeśli ci umilkną, kamienie wołać będą. (Łk 19, 40)[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. clamor
czas. acclamo, declamo, exclamo, proclamo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Przykład z Wulgaty [1], tłumaczenie wg Biblii Tysiąclecia.
  2. Przykład z Wulgaty [2], tłumaczenie wg Biblii Tysiąclecia.