chybiać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

chybiać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈxɨbʲjäʨ̑], ASybʹi ̯äć], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.i → j 
znaczenia:

czasownik

(1.1) nie trafiać do zamierzonego celu
(1.2) gw. (Śląsk Cieszyński) brakować[1]
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Chybiałem za każdym razem, gdy źle złożyłem się do strzału.
(1.2) Zaczyno mi chybiać mlyka, bo Gwiazdula na dobre już przisuszyła[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) chybiać celu
synonimy:
(1.1) pudłować
antonimy:
(1.1) trafiać
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. chybiony
czas. chybić dk.
rzecz. chybianie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: brakować
źródła:
  1. 1,0 1,1 Słownik gwarowy Śląska Cieszyńskiego, red. Jadwiga Wronicz, Ustroń, Galeria „Na Gojach”, 2010, ISBN 978-83-60551-28-8.