bratanica

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bratanica (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌbratãˈɲiʦ̑a], AS[bratãńica], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) córka brata
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Za stołem ujrzałam moją bratanicę.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) stryjek, stryj
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. brat m, braciszek mos, braterstwo n, bratanek m
zdrobn. brataniczka
przym. bratni, braterski
czas. zbratać, bratać
związki frazeologiczne:
etymologia:
od brat
uwagi:
por. siostrzenica
tłumaczenia:
źródła: