zbratać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zbratać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈzbrataʨ̑], AS[zbratać]
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. bratać)

(1.1) wytworzyć między ludźmi bliską więź

czasownik zwrotny dokonany zbratać się (ndk. bratać się)

(2.1) nawiązać zażyłe stosunki z kimś[1]
odmiana:
(1.1) koniugacja I
(2.1) koniugacja I
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pobratać, zjednoczyć, zintegrować, złączyć, połączyć, zbliżyć, zjednać, pojednać, zespolić, skonsolidować
(2.1) pobratać się, zaprzyjaźnić się, zakolegować się, polubić się, spoufalić się, zintegrować się, zjednoczyć się, skumać się, pokumać się, zbliżyć się, zżyć się; fraz. przypaść do gustu, przypaść do serca, zawrzeć sztamę
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. brat m, braciszek m, bratul m, brateńko m, braciś m, bratuszek m, braciszeńko m, bratunio m, brachol m, braciak m, bracki m, bractwo n, bratanek m, bratanica ż, bratanka ż, bratowa ż, braterstwo n, brać ż, bratniak m, bratek m, rozbrat m, pobratymstwo n, pobratymiec m, pobratymca m, bratczyk m, brataniec m, bratrzyk m, zbratanie n
czas. bratać ndk.
przym. braterski, bratni, pobratymczy, bracki
przysł. bratersko
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło zbratać się w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.