bagieta

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bagieta (język polski)[edytuj]

bagieta (1.1)
wymowa:
IPA[baˈɟɛta], AS[baǵeta], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zgrub. od: bagietka
(1.2) techn. drewniana listwa o charakterze ozdobnym, używana do wyrobu ram i gzymsów
(1.3) ornit. jedna z ras gołębi hodowlanych
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Byłem tak głodny, że zjadłem całą bagietę z żółtym serem i szynką.
(1.2) Do wykonania ramy lustra zużyto 3 mb bagiety.
(1.2) Sala jadalna miała bagiety srebrne i była malowana na biało.[1]
(1.3) Jednorocznego indiana łatwo pomylić z czeską bagietą.
składnia:
kolokacje:
(1.3) czeska / morawska / częstochowska bagieta
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Antoni Urbański Memento kresowe, nakładem autora, Oficyna Wydawnicza „Graf”, Warszawa 1929, s. 34